...

w czerwcu jak zwykle mam wrażenie, że nie nadążam, że mało czasu... ale dopiero w lipcu wpadnę w panikę.... 

to oznacza że zbliża się Jarmark Dominikański.

tym razem będziemy (cały "Syndykat Artystyczny" = Pan Srebrny z Poznania, Pan od butów z okolic Krakowa, gdzieś pomiędzy nimi ja i Kasia filcowankowa, która nie wiem czy jest zaliczana do Syndykatu ;) oraz możliwe niespodzianki) w innym miejscu ale o tym dokładniej napiszę później.

cisza na blogu i na FB oraz opóźnienia w odpisywaniu na emalie, komentarze itp wynikają z tego że chwilowo ( i mam nadzieję wrócić do tego we wrześniu) pracuję podwójnie. po drugie jak dorosły człowiek, odpowiedzialny itp. dostałam pracę i duuuużo gadam z ludźmi - ciekawa odmiana :D

po pierwsze w końcu pomysły zbierane już długo zaczęły pojawiać się w glinie. 

na zdjęciu powyżej - z przed dwóch dni - łyk kawy, pęczek inspirującej lektury obrazkowej i wróbel wyrywający się z gliny.

na zdjęciach dzisiejszych:

stos książek gotowych do ostatecznego pobudzania umysłu

zakładki lądują w odpowiednich miejscach....

a potem jest chaos i bałagan, wszędzie latają kartki, kawałki kalki, foremki, ołówek ciągle gdzieś mi znika

dziś z tego wyniknął karp całkiem elegancki oraz kilka drobiazgów.

mam nowy pomysł na kafle. 

ciekawe czy dobry. 

to się okaże "w praniu".

a miedzy tymi dwoma dniami było 12 + 6 godzin "normalnej" pracy :)

ps. pamiętam o ptaszkach. lepię kolejne, część już dawno sucha czeka na wypał...

:)

Piwonia.

Zapowiadałam kolory? 

No i jest kolorowo.

Choć wg założeń miało być: słonecznie, wakacyjnie, kolorowo, wesoło.... zostało tylko kolorowo. 

Jakoś reszta nie wyszła. Czy to z powodu szarości za oknem czy z innego w sumie nie ważne.

Do uwiecznienia na zdjęciach miałam pęczek nowych bransoletek (bardzo mi się podoba jak wyglądają gdy jest ich na ręku dużo), fascynator ciut przypadkowy i ciągle Wielka Ważka czekała na jakąś sprzyjającą sytuację. 

Ważki nie widać?? ;>

Ważka jest. Na końcu posta wrzucę to samo zdjęcie bez zabaw "postarzająco-umajających", będzie ją widać. :)

Do rzeczy zatem.

Na początek pęczek bransoletek:

(na zdjęciu głównym wystąpiło ich oczywiście więcej - pojawiały się już we wcześniejszych wpisach)

Fascynator, który miał inaczej wyglądać ale przyznaję bez bicia co nieco "zepsułam" przygotowując filc więc tę sytuację wykorzystałam i poszłam w inną stronę. Do tamtego tematu wrócę zapewne niebawem :)

No i na koniec powtórka z rozrywki czyli widać ważkę :D

Sukienka ciągle jeszcze nie do końca przerobiona, odziedziczona po Babci. 

Piwonia prosto z ogródka, pachnie obłędnie :)

Z pierwszym zdjęciem mam pewne skojarzenie....

ciekawe czy Wy też macie podobne?

Do mojego się na razie nie przyznam. 

Ogromnie jestem ciekawa waszych opinii i skojarzeń jeśli oczywiście jakiś macie :D

będzie....

....będzie kolorowo. 

wszystko już gotowe, pomysł jak to ma wyglądać też tylko czasu na realizację mi potrzeba. jeśli dziś nie zdołam to pewnie w czwartek.

będzie kolorowo, niezbyt odkrywczo - mam jakiś dołek, cały czas coś robię ale nic co by mnie wyjątkowo nakręcało. 

nie mam w co się ubrać! ;) czyli kolejna reanimacja.

Czasem nie przejmuję się ubraniem.... ale czasem nie mam nic w szafie! ;)

nie mam żadnych butów! ;)

nie mam torebki! ;)

a włosy są wredne!! (no te to zazwyczaj ;D)

Dziś jeszcze nie wiem w co się ubrać na koncert. 

Poważny.

Miałam chętkę na tę świeżo zreanimowaną kieckę ale dziś na Zimnej Wilgotnej Północy jest zaledwie 11 stopni i pada deszcz.

To że pada akurat mnie cieszy bo sucho było niemiłosiernie i bałam się o moje ogródkowe roślinki ale jak tak zimno będzie to mi mizuna czy inna portulaka zmarznie!! ;>

Wrócę do tematu kiecki.

Kupiłam ją jakiś czas temu i byłam nadzwyczaj zadowolona przez chwilę. Bo lubię czarne sukienki, bo idealny rozmiar dla mnie, bo czerń czarna a nie spłowiała (zdjęcia rozjaśnione by było widać o co chodzi), bo ładna koronka, bo krój fajny.....

niestety szybko się okazało że koronka na rękawach, niepodszyta płótnem jak reszta sukienki, po prostu nie wytrzymała "napięcia.

Stare rękawy wyprułam zatem, wg nich skroiłam nowe (z innej starej sukienki) dodałam im trochę objętości robiąc małe zakładki. 

Na koniec uszyłam z tego samego materiału cienki pasek.

No i jest dobrze. Odzyskałam sukienkę.... ale ciągle nie wiem w co mam się ubrać!

Ratunku!

:D

A kolejny wpis zapowiada mi się soczyście, kolorowo... taki jest plan, tak w głowie mi się układa.... ale to za "chwilę".

perłowy naszyjnik

Na dziś bardzo prosty naszyjnik z uroczych, perłowych toho-koralików.

Zamówiony z okazji pewnego święta. 

Ciekawe czy będzie się podobał.

lubię :)

Co jakiś czas na jednym z moich ulubionych blogów jego autorka Ania zamieszcza posty o tym co lubi....

pozazdrościłam jej już dawno a teraz niecnie papuguję.

Bo czasem chciałabym się podzielić tym co mnie ucieszyło, co mi się spodobało a nie tylko własne produkcje pokazywać ;)

na początek zatem:

* Lubię Truskawkowego Bloga Ani :)

za zdjęcia, za teksty, za lokalizację, za pyszne przepisy, za prodiż i inne drobiazgi.

* Lubię prace Olgi Kowalskiej z Batikarium, którą najpierw znalazłam na Deviantart a wczoraj również na FB.

Lubię bo po przodkach i z własnych doświadczeń mam słabość ogromną do batiku i indonezyjskich motywów.

* Lubię zdjęcia Marianne Priest  a najbardziej te "stare".

* Lubię przeprowadzać małe eksperymenty w kuchni....

a wyjątkowo lubię gdy te eksperymenty ktoś ze mną przetestuje :D...

...a już rozpustą jest gdy przy okazji dla mnie też jest niespodzianka :) (dostałam bajkę o gęsi. mojej choć już nie mojej gęsi. niedługo do tego wrócę i bajkę zacytuję)

* Lubię maj bo ogródek się zieleni niesamowicie.

* Lubię jak kwitnie bez.

* i jutro też lubię. A co mi tam.


O tym czego nie lubię nie napiszę.
:)

Anti(y)k Batik. Czyli inspiracja i reanimacja nr.2.

Zacznę od reanimacji. Kolejnej ale jeszcze niedokończonej. 

Na początku była sukienka uszyta dla mojej babci którą to któregoś pięknego dnia odziedziczyłam. 

(to nie pierwsza kiedyś już w jednej pokazywałam fascynator :)

Na szczęście mam figurę do babci podobną i mogę bez większych przeróbek cieszyć się autentycznymi sukienkami z lat 60 w dodatku z pięknych indonezyjskich batików.

Niestety ta sukienka nie była i ciągle jeszcze nie jest doskonała. 

Po pierwsze oryginalnie jasny kolorek miał lekko cytrynowy odcień i znów wyglądałam jak siedem nieszczęść. Na dokładkę kilka plamek, przebarwień.... ostatecznie ma swoje lata. 

(na zdjęciu poniżej ręcznie wykończone brzegi po lewej stronie :D)

Kiecka wylądowała tym razem w błękicie Koloronu. Chyba wyszło dobrze. Ja w niej wyglądam zdrowiej, ufarbowało się równo.

Teraz będzie jeszcze trzeba lekko skrócić rękawy (sprawdziłam podwijając - 2 cm różnicy i jest o niebo lepiej) i zastosować pewne dodatkowe czary by poprawić dekolt - coś tam było zmieniane, poprawiane i nie wygląda to najlepiej.  

Pierwotnym kolorem i wzorem sukienki zainspirowałam się robiąc kolejną koralikową bransoletkę.

 fotka w słońcu :)

i krótki filmik by pokazać że to nie są zwykłe paski. to są paski z zygzaczkiem :D

tyle roboty.... tyle przede mną.... ogródek w sezonie zawsze woła, glina woła, kiecki też, pomysły są a ja od dwóch dni taka bardziej pozioma jestem....

ratunku.....

akcja reanimacja.

Po uszyciu pierwszej sukienki mam ciągle ochotę na więcej. Ale zanim zabiorę się za następne poważne szycie postanowiłam zreanimować kilka lekko martwych sukienek. 

Biedulki wisiały w szafie, kusiły ale .... każdej dotyczyło jakieś poważne ale.

Ta krój miała taki jaki lubię ale... kolor ze mną nie grał. Wyglądałam w niej zawsze jakbym była ciężko chora, sino popielata i nieszczęśliwa. Tak bywa jak się jest bladą, piegatą, rudą blondynką.

Nawet nie mówcie, że trzeba było się opalić ;>

W moim przypadku to po pierwsze niezdrowe, po drugie nieestetyczne.

Słońca nie unikam jak ognia ale nie daję się nadmiernie przypiekać.

Wracając do kiecki, po teście wykonanym na odciętym fragmencie paska, cała wylądowała w słabym roztworze turkusowego barwnika. 

Słabym bo chciałam żeby w dalszym ciągu były widoczne i jasne i ciemne kwiatki.

Po ufarbowaniu, podszyciu uciętego paska, zaszyłam jeszcze dolną część aż do bioder - nie znoszę kiedy kiecka tego typu rozłazi się w miejscu zapięcia przy siadaniu, chodzeniu, doszyłam dla picu zapasowe guziki na dole i teraz tylko czekam by zrobiło się cieplej. :)

I jak? Jest lepiej?

Wczoraj wieczorem farbowanie, dziś z rana szycie i ile radochy :)

Sukienka ufarbowała się całkiem równo, to "przebarwienie" na dole to odbicie słońca od podłogi. 

A wszystko zaczęło się od tego że miałam/chciałam posprzątać pracownię....

... najpierw znalazłam kredki pastelowe...

potem bajkowe....

.... a potem już robiłam wszystko by nie sprzątać ;)